آشنایی با کوه ها و طبیعت استان زنجان |
![]()
از لحاظ ترتيب سني ، توانايي اجراي بدني از اوايل بچگي تا پايان نوجواني و اوج جواني (8 الي 19) يا حتي در سن 30 سالگي و در موارد استثنايي تا حدود 35 تا 40 سالگي بهتر مي شود . در گروه هاي سني جوان ، چنين در نظر گرفته شده است كه با توجه به طبيعت ، شدت و مدت تمرينات ورزشي تفاوت و اختلاف نظر وجود دارد . در اين بخش ، پرسش هاي معيني مطرح مي شود كه نياز مند درك علمي است . يكي از سوال ها اين است :
چه زماني تمرين را شروع كنيم ؟
آرتوليديارد ، مربي نيوزيلندي اينگونه پاسخ مي دهد : هرچه زودتر ، بهتر .
فعاليت نكردن ، كارايي بدن را بالا نمي برد . بايد توجه كرد كه آمادگي بدن در يك سطح باقي نمي ماند ، يا كاهش مي يابد ، يا افزايش مي يابد . اگر نتمرين نكنيد ، فردا آمادگي امروز را نخواهيد داشت .
بازي ، مبناي ورزش
كودك از زماني كه با حركت آشنا مي شود بازي كردن را مي آموزد . نخست ، اسباب بازي سرگرمي اوست و بعد كه راه مي افتد و چند سالي از سنش مي گذرد ، به بازي هاي ورزشي رو مي كند . اين بازي ها در او نشاط ايجاد مي كند و برخي از آنها ورزشهاي شناخته شده و رسمي است .
بنابراين ، گرايش او به ورزشهايي است كه جنبه بازي و سرگرمي دارند . جنبه بازي و سرگرمي ورزش ، جذابيت اصلي آن در گرايش كودكان است و اگر اين گرايش با انگيزه همراه شود ، آن كودك ورزش مورد نظر را با علاقه ادامه مي دهد و در نوجواني و جواني با جديت به ان توجه مي كند . مي توان گفت آن بازي و ورزش ، عادتي روزانه براي كودك و نوجوان مي شود .
بهترين سن يادگيري
پرسش ديگر اين است كه بهترين سن براي يادگيري مهارت هاي ورزشي چه زماني است ؟ و در چه سني به حداكثر توان اجراي ورزشي مي رسيم ؟ يا به قولي به اوج توانايي و مهارت خود دست مي يابيم ؟
پاسخ اين پرسش ، به رشته هاي ورزشي بستگي دارد و براي همه رشته ها يكي نيست ، مثلا در ورزش ژيمناستيك ، بسياري از قهرمانان در سنين نوجواني و آغاز جواني بازنشسته مي شوند . اين ورزش را بايد از سالها پيش و از دبستان شروع كرد و در دبيرستان به اوج رساند . ناديا كومانچي در 15 سالگي به اوج مهارت رسيد و وقتي 20 ساله بود ، بازنشسته شد .
اين وضع در شنا هم كم و بيش صادق است . در صورتي كه در دو هاي استقامت و كوهنوردي ، اكثر قهرمانان در حول و حوش 40 سالگي به اوج مي رسند . يفتر اتيوپيايي ، در 42 سالگي قهرمان دوي 10 هزار متر المپيك شد . لاسه ويرن فنلاندي نيز وقتي در حدود 40 سال داشت ، فاتح 2 مدال طلاي 5 و 10 هزار متر المپيك شد . در پرش سه گام نيز جاناتان ادواردز 34 ساله مدال طلاي المپيك 2000 سيدني شد و هنوز به حضورش در عرصه ورزش قهرماني ادامه مي دهد .
اين پرسش شايد براي بسياري مطرح شود كه آيا سن اوج ورزشي ميان دختران و پسران متفاوت است و بلوغ چه تاثيري بر آن دارد ؟
بايد گفت در نوجواني ، رشد هر دو سن سريع است . در نوجواني ، تمرين بايد به قدرت و استقامت معطوف باشد . اين دو جنبه ، پيش نياز يادگيري مهارت هاي ورزشي خاص است .
مراحل بلوغ در اين گروه هاي سني خاص بوجود مي آيد و در جواني و در سنين بالاتر ادامه مي يابد . در اين دوران ، تغذيه ورزشي نقش مهمي ايفا مي كند . در جواني فعاليت به حد اكثر مي رسد . در اين مرحله از زندگي ، ظرفيت اندام ها زياد است و با تمرينات مناسب و اجرا در سطح بالا ، ورزشكار به اوج توانايي فني و جسماني خود مي رسد .
تغييرات ساختماني و عضلاني
پژوهشگري به نام لكونوف با بررسي عضلات اسكلتي تغييرات سن در آنها را تجزيه و تحليل كرده است . وزن نسبي عضلات اسكلتي كودكان در سنين مختلف بين 25 تا 27 درصد كل وزن بدن آنان است ، در حالي كه اين نسبت در بزرگسالن 42 تا 45 درصد است . افزايش سن ، باعث تغييراتي در قدرت عضلاني مي شود . قالب هدايت ودستگاه واكنشي عصبي عضلاني نيز تغيير مي كند .
با افزايش سن ، ظرفيت كار غير هوازي پايين مي آيد ، در حالي كه با افزايش سن مي توان همچنان فعاليت هاي هوازي بسياري انجام داد . به همين دليل ، مي بينيم دوندگان ، كوهنوردان ، دوچرخه سواران و اسكي بازان استقامت تا حدود 40 سالگي به ورزش قهرماني ادامه مي دهند .
سن و قدرت جسماني
تحقيقات ثابت كرده است افزايش سريع قدرت به رشد كودكان كمك مي كند و حداكثر قدرت در گروه هاي عضلاني كه حدود 25 سال سن دارند به وجود مي آيد .
پژوهشگري به نام بورك ثابت كرده است نيروي قدرتي – استقامتي به همان صورت نيروي قدرتي با افزايش سن كاهش مي يابد . او درباره بيش از 150 موضوع كار كرده است . در اين بررسي نيروي قدرتي – استقامتي به عنوان متوسط قدرت كه بايد براي يك دقيقه نگهداري شود ، تعريف مي شود .
دستگاه عصبي ، ورزش و سن
دوره بازتابي در انسان ، ميان سنين 16 تا 20 سال كوتاه است و پس از آن ، اندكي افزايش مي يابد . عامل اصلي محدود كننده اجراي حركتي ، ممكن است در نقطه اتصال عصبي عضلاني و انتقال سرعت باشد . پژوهشگران بسياري از جمله نوريس كاهش مشخصي را در انتقال سرعت اعصاب حركتي انسان با بالا رفتن سن ثابت كرده اند . تغييرات ، باعث كاهش كارايي در زمينه هاي عصبي عضلاني مي شود . كاركرد مغز نسبت به نبود كارايي گردش خون ، بيشتر قابل ترديد است . مغز بايد از منبع دائمي اكسيژن استفادهخ كند و نمي تواند كاركرد غيرهوازي داشته باشد .
ورزش و دستگاه تنفسي
تمرين ورزشي منظم ، گنجايش ششها را بالا مي برد و وضع تنفس را بهتر مي كند . به طور كلي ، زمان سنين 20 تا 30 سالگي اكسيژن مصرفي در بيشترين حد ممكن است . تمرين جسماني شديد و منظم ممكن است اكسيژن مصرفي را براي 5 تا 10 سال ديگر در حد بالا نگه دارد . به همين دليل مي بينيم يك دونده و يا كوهنورد با تجربه كه تمرينات خود را قطع نكرده است در 40 سالگي براحتي چند ساعت بدون توقف تمرين مي كند و به عبارتي پر نفس است . ظرفيت حمل اكسيژن موثر خون و حداكثر حجم ضربه اي ، به طور نسبي به سن بستگي دارد . اگر حداكثر ضربان قلب از 195 ضربه در دقيقه در سن 25 سالگي به 155 ضربه در سن 65 سالگي برسد ، هر 10 سال 5 درصد كاهش حمل اكسيژن خواهد داشت . ظرفيت حياتي ممكن است تا سن 40 سالگي تغيير نكند ، اما حجم باقيمانده افزايش مي يابد . حجم كل ريه ها نيز ممكن است بدون تغيير بماند .
قلب و سن
مطالعات نشان مي دهد زماني كه گروهي از افراد سالم 20 تا 25 ساله براي 3 سال ، روزانه يك ساعت تمرين كردند ، ضربان قلب آنان به حد اكثر 160 ضربه در دقيقه كاهش يافت . حداكثر ضربان قلب كه در تمرينات ورزشي به دست مي آيد با افزايش سن كاهش مي يابد . حداكثر ضربان قلب براي افراد بالغ ، به طور طبيعي 190 تا 200 ضربه در دقيقه است و در سنين بالا ، اين ميزان به 160 تا 170 ضربه در دقيقه كاهش مي يابد .
به نظر مي رسد كاهش بازده قلبي با افزايش سن ، در اثر كاهش حجم ضربه اي باشد ، اما درباره فشارخون بايد گفت به طور طبيعي با افزايش سن بالامي رود . در افراد سالم نيز بر اثر تمرينات ورزشي ، ممكن است فشار خون تا سن 40 سالگي بدون تغيير باقي بماند .
|
|
POWERED BY BLOGFA.COM |
|